๐การมาไทยของซูจูครั้งที่4 และอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนไป๐

เอนทรี่นี้ก็กะว่าจะอัพวันเกิดพี่สาวกับMV 행복 แต่คงต้องยกยอด

ไปเอนทรี่หน้า เพราะเอนทรี่นี้มันมีอะไรให้น่าอัพมากกว่า

.

.

.

.

.

การมาไทยครั้งที่4ของซูจู แน่นอนว่ากูไปตามมันด้วย

แล้วตอนที่อัพนี่มันก็ยังไม่กลับกันหรอก วันนี้เป็นวันกลับแล้วก็

มีงานมีทติ้งอีกด้วย สยามถล่มแน่ แต่ก็เอาเหอะ กูไม่ตามแล้ว

บอกตามตรงว่ามารอบนี้กูรู้สึกผิดหวังเหลือเกิน

ทั้งกับแฟนคลับไทยแล้วก็ตัวศิลปินเอง......

เรื่องนั้นเอาไว้ทีหลังก่อนดีกว่า เอาเป็นว่าอยากเล่าให้ฟังว่า

การตามเป็นยังไงอะไรยังไง กูตามมัน1วันถ้วน 24ชั่วโมงเลยล่ะ

นั่นก็เป็นการตามที่ทำให้กูกินแกลบที่บ้านได้เหมือนกัน

เพราะอะไรน่ะเหรอ? ก็เพราะว่าเงินกูหมดไปเกือบพันเลยน่ะสิ

แต่เรื่องนั้นก็เอาไว้ทีหลังก่อนแล้วกัน กูไม่อยากพูดถึง

ความจนของตัวเอง =_=

.

.

.

.

.

.

วันที่ศุกร์ที่13 เป็นวันที่ซูจูมาถึงเมืองไทย แต่ก็นั่นแหละไม่ใช่

ซะทีเดียวหรอก มันมาถึงตอนเกือบตี1ของวันที่14 ซึ่งแน่นอนว่า

กูกำลังรอมันอยู่ที่ดุสิตธานีกับน้องอีกสองคน รอบนั้นกูไปตามกับ

น้องนัทและน้องปิง(ไปแล้วกูแก่สุดเลยแหะ) แล้วคอยมี

พี่หมูคอยรายงานข่าวจากในเว็บให้อีกด้วยอ่ะนะ

พอกูไปถึงปุ๊บ พอดีก็นัดกับปุ๋ยไว้อีกด้วย ก็เลยเข้ามารอในโรงแรม

แฟนคลับก็เยอะนะ ประมาณ100กว่าๆได้ มีเด็กด้วยอ่ะ ไม่น่า

ออกมาจากบ้านเวลานี้เลย ไปโกหกพ่อแม่เอาไว้ยังไงนะ?

เด็กหนอเด็ก-*- นั่นแหละ พอเข้าไป ไม่อยากจะบอกว่ามีแต่คน

มองป้ายของกูอ่ะ ทั้งๆที่เก็บไว้อย่างดีเลยนะ สักพักก็นั่งรอไป

แล้วก็ได้ยินมาว่ามันจะมาแล้ว พวกกูก็เลยพากันไปที่ประตู

ของโรงแรมด้านหน้าอ่ะ แล้วก็เจอพวกพี่บี พวกปุ๋ยก็มากันหมด

อืม...แล้วช่วงเวลานี้ก็เป็นเวลาที่เม้าท์กันอย่างเฮฮา ไม่อยาก

จะบอกว่าฮากันมากมาย เหอๆ เหมือนกับว่าไปรอบนี้แล้วกูได้

เจอพวกญาติงั้นแหละ แล้วพี่บีก็พาพี่เนมา ไม่อยากจะบอกว่า

ป้ายของพี่เนน่ารักอ่ะ วาดรูปไก่ที่เป็นหัวเห็ดตัวเป็นเห็ดแล้วเขียน

ว่า 은혁 ล่ะ ซึ่งมันเป็นอะไรที่น่ารักมากๆ ฮ่าๆกูโคดชอบเลย

แล้วก็พวกนั้นก็เจอป้ายกูแล้วถามกูกันใหญ่เลยว่ามันแปลว่าอะไร

กำ...กูอายนะเว้ย คือกล้าทำก็จริงอ่ะแต่ไม่กล้าบอกอ่ะว่ามันแปล

ว่าอะไร ถึงจะมีคนมองด้วยความสงสัยก็เหอะ ก็เลยบอกไป

พอฟังกันเสร็จก็โห่กันอย่างยินดี กร๊ากกกกกกก....~~

แล้วพวกกูก็รออยู่อย่างนั้น ง่วงก็ง่วง แล้วข่าวก็มีมาให้ได้ยิน

เป็นระยะๆ สำหรับป้ายกูนั้นตอนแรกเป็นชื่อของหมี คือยองอุน

แต่พอได้ข่าวว่าหมีไม่มารอบนี้...ก็เลยเปลี่ยนอย่างกะทันหันเป็น

จองซูเลย ดีหน่อยที่ทำมาสองอัน เหอๆ แอบทันแหละ-*-

แล้วข่าวก็มีมาให้เป็นระยะๆ ก็ประมาณว่าใครนั่งอะไรตรงไหน

ลุงนั่งหลังคนขับ ซึ่งนั่งข้างหน้าเลยล่ะ ส่วนคนอื่นๆนั้นข่าว

ไม่ค่อยรู้สักเท่าไหร่ แล้วก็รู้ว่าไก่กับด๊องหลับมาในรถ =_=

ส่วนคนอื่นๆเลือนราง แต่พอรู้ว่าบอมใส่เสื้อกล้ามสีดำพวกกู

ก็พากันโห่ทันที ฮ่าๆ แบบว่าถูกใจมากเลยเหอะ พี่บีบอกว่า

แฟนคลับบอมเตรียมตัวตายได้ บอมใส่เสื้อกล้ามสีดำมา

กูงี้ฮาแตกเลยเหอะ แล้วก็รอไปอย่างเรื่อยๆ ไม่รู้ดิ........

รอมันเป็นอะไรที่สนุกกว่าตอนเจอพวกแม่งจริงๆนะ อย่างน้อย

มันก็ไม่รู้สึกแย่แหละ

แล้วพวกมันก็มาจนได้.....

พวกกูรีบวิ่งไปรอตรงข้างทางหน้าประตูกันอย่างดีและเรียบร้อย

กูอยู่ใกล้ป้อมแบบชิดมาก เพราะลุงอยู่ข้างหน้าไง มันต้องจอด

รถตรงนั้นพอดี เออก็เลยรออยู่ตรงนั้น สักพัก....รถพวกมันก็มา

ไม่ใช่หงส์ทองเหมือนเดิม แต่เป็นของบริษัทอื่นอ่ะนะ แต่หน้ารถ

สกรีนคำว่า Super Junior ที่เป็นของอัลบั้ม05ไว้ด้วย กลัวใคร

ไม่รู้วะว่าเป็นรถพวกมันเนี่ย =_=

คือรถมันเปิดไฟเลี้ยวที่จะเลี้ยวเข้ามาแล้วนะ แต่มันเกิดอะไรขึ้น

รู้ไหม????

มันไม่ยอมเลี้ยวรถเข้าในฝั่งที่พวกกูรอยังไงล่ะ!!

มันกลับตรงไปแล้วเข้าประตูอีกฝั่งหนึ่ง...โหยไอ้เชี่ย กูต้องวิ่งดิ

แล้วแบบว่าแฟนคลับมีสักสิบคนกูจะไม่พูดเลย นี่มีเป็นร้อย

สองร้อยเลยเหอะ แล้วกูก็รีบไปตรงฝั่งของลุงอย่างรวดเร็ว

เห็นลุงกับบอม ลุงนั่งหลังคนขับจริงๆ คือนั่งข้างหน้าเลยอ่ะ สมกับ

ที่เป็นลีดเดอร์ ส่วนบอมนั่งหลังลุงมาอีกนิดหน่อย แต่ฝั่งเดียวกัน

กูก็รีบชูป้ายใหญ่เลย มันกวาดสายตามอง แต่มันไม่มองป้ายกู

มันโบกมือให้ทุกคน...แต่ เหอะๆ มันไม่อ่านป้ายกู ตอนนั้นกู

ไม่สนใจใครเลยอ่ะ กูมองมันคนเดียว เห็นบอมแว๊บเดียว

ส่วนอิฉ่อย แม่งแรดชิบเป๋ง มีส่งจงส่งจูบให้พวกกูด้วย แล้วแค่นั้น

มันก็เข้าไปยังทางพิเศษที่พวกแฟนคลับไม่สามารถเข้าไปได้

แค่นั้น...จบกันแค่นั้น กูมาเพื่อ?????? แม่งเหนื่อยเหอะ

แล้วก็มาประตูหลังโรงแรม มีพวกทะเลาะกัน กำเหอะ ยืนด่ากัน

กูก็มองอ่ะดิ ไม่รู้หรอกนะว่าทะเลาะเรื่องอะไรกัน แต่รุมกันด่า

คนๆเดียวอ่ะไม่เกินไปหน่อยเร้อ?? แต่ก็เอาเหอะกูไม่รู้ว่าพวกเขา

ทะเลาะอะไรกัน กูไม่สนใจหรอก กูกำลังเซ็งกับลุงอยู่แม่ง....

กูก็อยู่อย่างนั้นสักพักแล้วพวกแฟนคลับก็กรี๊ดแล้วกรูกันไปตรง

ลานจอดรถแล้วเงยมองขึ้นตรงระเบียงของโรงแรม กูก็เอามั่งเหอๆ

ปรากฏว่ามีใครสองคนกำลังเปิดผ้าม่านมาแล้วก็โบกมือให้

แฟนคลับกันล่ะ....สองคนนั้นจะเป็นใครไม่ได้นอกจากด๊องกับไก่

แม่งได้ข่าวว่าหลับมาในรถ สงสัยคงตื่นแล้ว แล้วตรงนี้เป็นอะไร

ที่ทำให้กูฮาได้อีกอ่ะ เหอๆ ด๊องเปิดมาแล้วโบกมือให้ สักพัก

มันก็ปิดม่าน...แล้วมันก็เปิดม่านมาอีก แล้วมันทำอะไรรู้ไหม???

มันเต้นท่าลิงอ่ะ กูงี้ฮาแตกเลยเหอะ จะกรี๊ดก็ไม่กรี๊ด หัวเราะอย่างเดียว

เป็นท่าที่ด๊องคนเดียวเท่านั้นที่เต้นได้ ตอนแรกก็ไม่รู้ไงว่าเป็นใคร

แต่เต้นแบบนั้นก็รู้เลย แม่งมีด๊องคนเดียวอ่ะแหละ ฮ่าๆ ขำอ่ะไม่รู้

ว่ามีคนถ่ายไว้ได้หรือเปล่า เหอะๆ

แล้วก็เจอน้องนัทกับน้องปิงพอดี ตอนนี้ได้ผลัดหลงกันไปหมด

เจอปุ๋ยคนแรก มันหน้ากำลังจะไปแล้วอ่ะ น่าสงสารว่ะหมีไม่มา

แต่มันตั้งใจทำป้ายสุดฤทธิ์เลยนะ แล้วพวกกูก็พากันไปเซเว่น

ปุ๋ยกำลังจะกลับ โหยปุ๋ยกำลังจะร้องไห้....คือแบบกูก็ไม่รู้จะปลอบ

ยังไงดีอ่ะ เพราะกูก็แซดเหมือนกัน กูก็อยากเจอหมีเหมือนกัน

ก็เลยปลอบเท่าที่จะปลอบได้แหละ แล้วก็เลยนัดเจอกันวันเสาร์

ส่วนพวกกู หลังจากเข้าเซเว่นกูก็โทรรายงานพี่หมูอย่างทันที

พี่หมูก็บอกว่าพรุ่งนี้พวกพี่กิ๊ฟกับพี่นิ่มจะมาที่ดุสิต ประมาณว่า

จะออกมาก่อน เพราะพี่หมูกับพี่รุ้งจะไปสยามกัน นั่นแหละกูก็เลย

อืมๆๆ แล้วก็โทรไปรายงานป้า...ไปบ่นๆแล้วก็วาง จากนั้นก็ไป

นั่งเบอเกอร์คิง ตอนนั้นสักตร3กว่าๆได้ แม่งไม่อยากจะเซด

เกย์โคดเยอะเลย ผู้ชายที่เดินย่านสีลมนะ ไม่ต้องคิดหรอกว่ามัน

จะเป็นชายแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์น่ะ เหอๆ กูก็มองไปด้วยความเจริญใจ

ครึๆ เกย์น่ารักๆก็มี อุบาทว์ๆก็เยอะ

พอถึงเบอเกอร์คิงก็หาที่นั่งแล้วแอบหลับกัน คือสองคนนั้น

ตกลงพร้อมใจกันแล้วว่าจะไปบ้านกู จะไปอาบน้ำแล้วก็งีบ

แต่กูยังไม่อยากให้กลับไง เพราะพี่สาวกูมันอยู่ ก็เลยพากลับ

กันตอนตี4 อืม ตอนนั้นมันใกล้จะตื่นละ คนที่ไปคนแรกเลย

ก็คือน้องปิง ส่วนนัท นอนไม่หลับมั้งรายนั้น กูจะไม่หลับแล้ว

แต่ก็ทนไม่ได้ จุกไง ก็เลยต้องนอน พวกกูนอนตี5 แล้วก็

ตื่นอีกทีก็6โมง สรุปนอนชั่วโมงเดียว นอนทำไมวะ?? เออ

แต่ก็มันไม่ง่วงนะ ตอนแรกก็ง่วงอ่ะแหละ สักพักนัทตื่นไง

กูก็เลยให้ดูMystery 6 เห็นบอกว่าอยากดู ก็เลยให้ดู อืมสักพัก

นัทกับปิงก็ไปอาบน้ำ กูคว้ามือถือมาโทรให้ไอ้เอ้คนแรกเลย

กูยังไม่คิดออกไปเพราะว่ากูกำลังจุกลมอยู่ก็เลยให้สองคนนั้น

ออกไปก่อน คือได้ยินมาว่ามันกำลังจะไป R.C.A ไปซ้อมกัน

ตอน6โมงเช้า เวงเหอะ มันตื่นไหวกันเหรอ? ไอ้พวกนี้เซา

ยังกะอะไรดีแหน่ะ ไม่อยากจะบอก เหอๆ

แล้วกูก็ออกจากบ้าน กูคุยกับไอ้เอ้แล้วก็บ่นว่าลุงแม่งไม่ยอม

อ่านป้ายกู เหอๆ กำลังแซดแล้วก็แซด แต่ก็เข้าใจแหละว่า

เวลาแค่นั้นมันคงไม่ทันอ่านหรอก มืดก็มืด สายตาคนแก่มัน

ฝ้าฟางอยู่แล้ว จริงไหม?

ไปถึงดุสิตธานีตอนเกือบ9โมง มันยังไม่ออกมากันเลย

รถพวกมันก็แผ่หลาอย่างสง่าผ่าเผย เหอๆ รถเคลื่อนทีแฟนคลับ

ก็พากันกรูเข้าไป เวรเหอะ มันถอยออกให้รถข้างหน้าออกมา

ไม่ใช่เหรอวะ? กูฮาว่ะ แล้ววิ่งตามทำไม?? เหอๆ

แล้วตอนนั้นก็รอแล้วก็รอไปเรื่อยๆ ...... แล้วก็ถึงตอนที่พวกมัน

ออกมาสักที ขอข้ามตอนรอไปอย่างรวดเร็ว เพราะมันเป็น

อะไรที่น่าเบื่อมากเลยอ่ะ

คราวนี้มันก็ออกทางเดิม ก็ทางที่มันเคยเข้าอ่ะแหละ รถเข้าไปรับ

ข้างในเลย เพราะว่ากลัวแฟนคลับรุมทึ้งแหละมั้ง กูก็เออไม่ว่า

แล้วก็รอตรงทางโค้งอย่างใจจดใจจ่อ แม่งเหอะรอเป็นครึ่งชั่วโมง

ได้อ่ะ มันช้ามาก พอมันออกมานะ เสียงกรี๊ดงี้กระหึ่ม แฟนคลับ

เยอะมาก กูก็ชูป้ายอย่างแข็งขัน ไม่ย่อท้อเว้ย แล้วแบบว่าโผล่

มาให้เห็นคนแรกแบบว่าทำเอากูตายไปแล้ว

นั่นคือซองมิน!!

แบบว่ากูกรี๊ดไม่ออก น้องน่ารักโฮกเลยอ่ะ ซองมินขาว+น่ารัก

โคดๆ กำเดาแทบพุ่ง สุดยอด มินมินมากับกล้องถ่ายรูปของน้อง

(ก็ของมันอ่ะแหละ) ครั้งนี้มินไม่ยอมปิดม่านเพราะจะถ่ายรูป

คือโชคดีที่ยืนอยู่ฝั่งที่มินมินอยู่อ่ะ มินกดชัตเตอร์3ครั้ง มันก็

ไม่มีเสียงหรอก แฟลชก็ไม่มี อาศัยว่าน้องยกกล้องมาโฟกัสเอา

มินถ่าย3รูป แล้วไม่อยากจะบอกว่าติดป้ายกูไปด้วยแหละ ฮ่าๆ

ทั้ง3ใบเลยนะ สงสัยเพราะสีชมพูจัด แล้วคนแรกของซูจูที่

ได้อ่านป้ายของกูนั้นก็คือซองมิน แน่นอนว่ามันเป็นอะไรที่กูคิด

เอาไว้ตั้งแต่แรกแล้วล่ะ ก็ป้ายกูสีชมพูจ๋าเลยนะ ฮ่าๆ.....

พอรถกำลังถอยหลังออก กูก็รีบวิ่งไปฝั่งของลุง เปากับลุงนั่ง

ด้วยกัน ลุงนั่งที่เดิมชิดหน้าต่าง ลุงกวาดสายตาอ่านป้าย

แล้วก็มาอ่านป้ายกู กูเห็นว้อยย...กูเห็นมันกำลังอ่านป้ายกู

พอมันอ่านได้ใจความเสร็จปุ๊บ...มันก็ทำหน้าเหมือนอึ้งๆ คือ

กูอธิบายสีหน้ามันไม่ออกว่ะ ไม่ออกจริงๆ แต่มันไม่มองหน้ากู

ที่เป็นคนถือป้ายเลย เอาง่ายๆ กูยังไม่เคยได้สบตากับมันเลย

ส่วนเปา...รายนี้กูถูกใจที่สุด มันนั่งข้างลุง แล้วมันก็อ่านป้ายด้วย

พอมันอ่านของกูเสร็จ มันทำยังไงรู้ไหม???

เปามันยกนิ้วโป้งให้กูเลยอ่ะ!!

คือแบบว่ามันคงชอบป้ายนี้แหละ ฮ่าๆ กรี๊ดกร๊าดเลย รักเปา

ฮ่าๆ กูก็ยังคงยกต่อไปเรื่อยๆ สักพักเห็นลุงจนอิ่มใจแล้ว

คือไม่ใช่ว่าอิ่มหรอก แต่มันเป็นแบบว่าลุงมันไม่ยิ้มเลยนะมันนิ่ง

แล้วก็นิ่งมากๆ แต่มันก็โบกมือให้แฟนคลับ เปาอ่ะยิ้มกว้างเชียว

กูทนไม่ได้ว่ะ ก็เลยวิ่งไปหาซองมินดีกว่า ไปอีกฝั่ง กูเอาป้ายลง

แล้วก็ตะโกนเรียกซองมินแล้วก็โบกมือให้ มินอัธยาศัยดีมาก

แบบว่าโบกมือตลอดเวลาเลยอ่ะ โหยแล้วยิ้มเป็นอะไรที่

ทำเอากูตายทันที ฮ่าๆ พอรถออกไปแล้ว ก็เจอนัทกับปิงพอดี

ก็เลยไปรถไฟฟ้าใต้ดินด้วยกันอย่างว่อง คือคิดว่ามัน R.C.A

เพื่อไปซ้อมแหละ ก็เลยไปที่นั่นกัน พอมาถึงสถานีพระราม9

ก็ต่อแท็กซี่ รถกูสวนกับรถของซูจูพอดี น้องนัทเอาป้ายด๊อง

ชูที่หน้าต่างแท็กซี่แล้วก็กรี๊ด ฮันที่อยู่ด้านข้าง มองพวกกูด้วย

สายตาที่เหวอสุดๆ น้องนัทงี้ฮาแตกเลยอ่ะ มันคงงง แต่มันสวน

ซึ่งนั่นก็คือว่า มันไม่ได้ไปซ้อมที่ R.C.A กูก็เลยงง มันไปไหน?

แต่ถึงอย่างนั้นก็ไปที่ R.C.A อยู่ดี กูอ่ะแอบเข้าไปกินข้าว

พวกพี่กิ๊ฟก็มาถึงแล้ว ก็เลยเข้าไปหา...พวกพี่อยู่ที่ S&P เหอๆ

มีพี่กิ๊ฟ พี่โบ พี่นิ่มแล้วก็พี่เม่นอยู่ แล้วก็นั่งคุยกัน กูออกแนว

เงียบ...ถ้าพูดถึงซูจูก็ร่วมเม้าท์อย่างทันที กร๊ากกกกกกก

กินข้าวเสร็จก็เดินไปเวทีหลังของเวทีกลาง มันอยู่ท้ายสุดเลย

เหนื่อยโฮก ก็ไปแอบที่ลานจอดรถกัน แล้วก็เจอน้องนัทกับน้องปิง

สองคนนั้นเข้าไปหน้างานแล้วแต่พวกกูก็ยังอยู่ที่หลังเวที

จนพี่รุ้งโทรมาบอกพี่โบว่าซูจูมันไปซ้อมที่ธันเดอร์โดมที่เมืองทอง

กูกับพวกพี่ก็เลยต้องบึ่งรถไปเมืองทองกันอย่างทันที โดยไม่มี

การไตร่ถามแต่อย่างใด ฮ่าๆ คือตอนนั้นมันกำลังเที่ยงกว่าแหละ

ก็เลยไป

แต่ว่า...ไปถึงแล้ว มันกลับว่างเปล่า -*- ปุ๋ยโทรมาบอกว่า

มันออกจากธันเดอร์โดมแล้ว กูงี้แซดเลยเหอะ ไม่แซดอะไรหรอก

ก็ปุ๋ยโทรมาอีกว่า หมีอาจจะไม่มาแล้วก็ได้ เพราะโทรเช็คแล้ว

ไม่เห็นมีบอกอะไรเลย....โหยกูงี้เศร้าไปอีกอ่ะ

พอดีที่เมืองทองมันมีงานโอทอปด้วย กูกับพวกพี่ๆเลยไปเที่ยว

งานโอทอปกัน กร๊ากกกกกกก!!~ มันเป็นอะไรที่ฮา! แบบว่า

หน้าตาไม่ให้ไปงานโอทอปเลยเหอะ แน่นอนว่ากูแบกป้ายกูแล้ว

มันมีแต่คนมอง ฮ่าๆ เหมือนกับหลงเข้าไปยังไงไม่รู้แหะ แต่

ก็หนุกดี ของกินเพียบ พวกเราก็เลยตกลงกันว่า ทำหน้าที่แม่บ้าน

ที่ดี ตามคอนเซ็ปต์ของเว็บและบอร์ด กร๊ากๆๆๆ กูขำอ่ะ เหอๆ

แล้วพี่หมูก็โทรมาบอกว่า ซูจูตอนนี้ไปดุสิตกันแล้ว เหอๆ

แม่งเหอะ ให้กูไปกลับทำเพื่อ??? จาก R.C.A ไปเมืองทอง

แล้วก็จากเมืองทองไปดุสิต ที่ไปมาเนี่ย กูไปทัศนศึกษากันใช่ไหม?

สนุกนะเนี่ยทัวร์รอบกรุงเทพ ฮ่าๆ พี่นิ่มบอกว่าเหลือแค่ฝั่งธนที่

พวกกูยังไม่ได้ไป ฮ่าๆ ก็จริงว่ะ-*- แล้วพี่หมูก็อยู่ที่ดุสิต

กับพี่ออย ส่วนพี่รุ้งกับพี่ก้อยก็ไปเดินสยามกันอยู่....ไปช็อปๆๆๆ

ก็เป็นอันว่าต้องไปดุสิตกัน แหมค่าแท็กซี่ใช่น้อยๆนะนั่นน่ะ

ไปกลับก็300แล้วเหอะ ดีที่อยู่กัน5คน ค่อยยังชั่วหน่อย

พอไปถึง ก็เจอพี่หมูรออยู่ก่อนแล้ว อยู่กับพี่ออย แล้วนั่นก็

เป็นอะไรที่รอกันยาวนานมากเลยอ่ะ กูแอบเซ็ง เซ็งโคดเหอๆ

พี่หมูแอบงีบเหอะ กูกับพี่ออยก็คุยกันอย่างสนุกสนาน..

พี่ออยมักจะถามว่า...คนที่ใส่เสื้อน่ะ คือมันจะมีเสื้อกลุ่มที่เค้า

ทำกันเองใช่ป่ะ? แล้วจะมีชื่อของคนที่ชอบเป็นภาษาเกาหลีด้วย

ก็เลยถามว่านั่นชอบใครกันบ้าง? กูก็ตอบๆๆ สนุกดี อิอิ

เห็นป้ายลุงเยอะมากแล้วปวดใจ แม่ง.....

แล้วพวกพี่นิ่มที่ไปกินแมคก็กลับมา สักพักพี่รุ้งก็กลับมา.....

อิอิ ครบทีม ทั้งหมด9คนถ้วนฮะ เพราะมีรอที่งานอีก2คนมั้ง

กูก็ไม่รู้อ่ะ เห็นบอกว่ามีพี่โอปอด้วย พี่โอปอไปดูเอเอฟ ฮ่าๆ

ประมาณ6โมงกว่าๆ ก็ได้เวลาที่ซูจูออกมาแล้ว เพราะรถมันเคลื่อน

กำลังจะไปรับแล้วไง คราวนี้เปลี่ยนการไปรับข้างใน

คือถอยหลังเข้า และแน่นอนแหละว่า ลุงจะอยู่อีกฝั่งที่กูอยู่

กูก็เลยไปเปลี่ยน แต่สักพักก็เปลี่ยนใจ...กลับไปที่เดิม เพราะ

กูอยากเจอซองมินอีก กร๊ากๆๆ เลวเนอะ

แล้วรถมันออกมา...ไม่เป็นอย่างที่หวัง กูอยากเจอหมีมากที่สุด

แต่หมีกลับอยู่ฝั่งเดียวกับลุง กลับกลายว่าเจอฮันเข้าไปแทน

ฮันหล่อโฮกเลยว่ะ เต็มๆตาม ฮันอ่านป้ายที่แฟนคลับให้

มันอ่านป้ายของกู(กูว่าของกูเด่นสุดว่ะ) แล้วฮันทำไงรู้ไหม?

ฮันพูดคำในป้ายแล้วก็ชี้มาที่ป้ายกูแล้วหัวเราะ!!

โหยมันได้ใจกูไปเลยอ่ะ ไม่พอนะ..มันยังมองกูแล้วโบกมือ

ให้กูอ่ะ คือกูไม่ได้โบกมือให้มันนะ แต่มันอ่ะโบกให้กูก่อนด้วย

กรี๊ดกร๊าด...กูตายไปกับฮันเลยทีเดียว แล้วก็เปาแบบเต็มๆอะเกน

แต่ก็รู้สึกเสียดายอีกฝั่ง มีหมี กูยังไม่ได้เจอหมีเลยนะ....

แซดเอามากๆอ่ะ แซดยิ่งกว่าไม่ได้เจอลุงอีก โหยหมี...คิดถึง

แล้วก็พากันบึ่งไปที่รถไฟฟ้าใต้ดินอีกเหมือนเคย....

ในรถคนเยอะมากแล้วก็เสียงดังมากๆเลยอ่ะ ก็ตามไปที่ R.C.A 

เพราะว่ามันต้องอยู่แล้วล่ะมันทุ่มกว่าแล้ว อีก20นาที

มันจะไลฟ์กันแล้วอ่ะ

กูไปถึงไม่ได้ถึงตัวเวที...แค่เห็นจอใหญ่ๆ ก็กำลังพยายามหาทาง

เข้าอยู่ แม่งเหอๆ โฟร์มดกำลังออกมาพอดีกูไม่สนใจมันหรอก

กูรีบว้อย ก็เลยออกหลังร้านอ่ะ แม่งที่ๆที่กูดูอยู่กลับเต็มไปด้วยคน

แล้วซูจูก็ออกมา โหยมันมาทีเอากูกรี๊ดอ่ะ มันมาในเพลง U remix

แล้วชุดที่มันใส่ แม่เจ้า...คือกูอยากดูตัวนี้สุดๆ!! แต่กำลังหาทางดูอยู่

สุดท้าย เพลงนี้ก็จบไปโดยที่กูไม่ได้ดูอะไรเลย ก็เลยต้องจำใจ

มาดูที่จอใหญ่แทน...หึๆ จอใหญ่ เจอหมี...กูงี้แซดไปอีก

ไก่น่ารักมากเลยเหอะ มันเอาหมวกกันน็อกออกแล้วน่ารักโคดอ่ะ

แล้วก็ไลฟ์ Dancing Out มันรายงานตัวสักพัก ก็จบด้วยเพลง

행복 อย่างที่คิดไว้อ่ะแหละ มินน่ารักมาก น่ารักโฮก ไม่ไหวแล้ว

โคดชอบเลยอ่ะ แต่กูกำลังแซดหมี-*- แซดเอามากๆเลยทีเดียว

พอจบเพลงก็กลับไปที่รถของพวกมัน กูอ่ะฝ่าการ์ดไปจะถูกเตะออกมา

แต่ก็ไปอยู่เนินสูงๆ แต่คนก็เยอะ...เหอๆ กูแม่งเครียดเลย ไปไหนไมได้

จนพวกมันออกไป กูอยู่ไกลมันโคด....นั่นแหละ แค่นั้นก็ทำให้กู

แบบว่าแซดได้อีกอ่ะ ด๊องนั่งกับลุง มีโบกไม้โบกมือ แล้วตอนนั้นเป็น

อันว่าอยู่คนเดียวอย่างสมบูรณ์ กูอ่ะชูป้ายให้แต่โดนป้ายใหญ่ๆบัง

หมดเลย กูก็เลยหมดอารมณ์ ไม่ชูแม่ง...แต่ก็มีคนเกาหลีมาถ่ายรูป

เออ ก็เลยให้ถ่ายป้ายไป มันจะมาถ่ายกูด้วยแต่กูไม่ให้มันถ่าย ไม่เอา

กูไม่มีอารมณ์อยากทำอะไรทั้งนั้น กูโทรไปหาไอ้เอ้ มันก็ไม่รับสาย

คือตั้งแต่ที่ปุ๋ยโทรมาบอกว่ามันกลับกัน4คนอ่ะ กูก็ปิดเครื่องไปเลย

ไม่ได้สนใจอะไรทั้งนั้น กูไปนั่งเงียบๆอยู่คนเดียวที่ทางเดิน คนเยอะมาก

สงสัยกำลังกลับบ้านกันมั้ง คนเยอะมาก แล้วกูก็โทรไปหาป้า.....

เท่านั้นแหละ คุยไปสักพักท่อประปาก็แตกเลยเหอะ

กูร้องไห้เลยอ่ะ ไม่ไหวแล้ว คือมันสุดๆอ่ะ แม่งไม่ไหวแล้ว

พี่หมูโทรมาบอกว่าจะไปเมืองทองกัน คือเสร็จต่อจากนี้มันก็

ไปไลฟ์ที่เอเอฟไง กูไม่ไป...ไม่อยากไปแล้ว ส่วนปุ๋ยก็โทรมา

บอกให้ไปด้วยเหมือนกัน แล้วก็จะไปส่งลุงด้วย กูไม่ไปแล้ว

กูไม่อยากไปแล้ว กูอ่ะร้องไห้ตอนคุยกับป้า คือมันไม่ไหวแล้วจริงๆ

สักพักก็กลับบ้านไปร้านเนตนั่งดูเอเอฟกับเจ้าของร้าน

ก็เล่นบอร์ดไปด้วยอ่ะแหละ...

แล้วก็เจอมุก มุกนี่คือรู้สึกแย่มาก มุกตากฝนสามรอบ กูโคด

สงสารน้องเลยว่ะ แฟนคลับแม่งก็ทำให้เสียความรู้สึกกันชะมัด

พอดูเอเอฟแล้ว กูอยากร้องไห้เข้าไปอีก กูอยากเจอหมี......คิดถึง

อยากเจอยองอุนโอป้า ไม่ได้เจอ แล้วหมีเล่นเยอะมากเลยอ่ะ

หมีเป็นคนเดียวที่ไม่เสแสร้ง รู้สึกยังไงแสดงออกมาแบบนั้น หมีเล่น

หมีเล่นมาก แต่คนอื่น....ที่ยิ้มเพราะต้องสร้างภาพใช่ไหม?

แล้วตอนที่ลุงบอกว่าจะมาเมืองไทยบ่อยๆน่ะ กูแทบอยากร้องเลยอ่ะ

มันโกหก มันจะมาครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ไม่ต้องบอกก็รู้

คงอยากออกจากเมืองไทยให้ไวที่สุดใช่ไหมล่ะ? ดูหน้าสิไก่กับลุง

ไม่ยิ้มเลยแม้แต่นิดเดียว...

โอย คิดถึงยองอุนโอป้า ถ้าเป็นหมี...หมีคงยิ้มให้ใช่ไหม?

หมีไม่เคยทำตัวห่างเหินกับแฟนเพลงแบบนี้ใช่ไหม? รู้ป่ะ

ว่าตอนนี้พิมพ์ไปกูน้ำตาไหลพรากไปด้วย เสียความรู้สึกว่ะ

กูไม่เคยได้ประทับใจลุงเลย...มีแต่คนอื่นที่ทำให้กูประทับใจ

ป้ายอันนั้น....กูทำให้มัน แต่เจ้าของป้ายกลับไม่สนใจเลย

ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย ช่วยรับรู้สักหน่อยได้ไหมว่าป้ายนั้นน่ะ

ของเมิงนะ กูแม่งร้องไห้ออกมาแล้วอ่ะ ทำไมลุงทำกับกูแบบนี้วะ?

เสียความรู้สึกมากๆเลยเหอะ ถ้าหมีเห็น....คงไม่เป็นแบบนี้หรอก

หมีคงอ่านแล้วก็ต้องยิ้มออกมาแน่ๆ ถ้าหมีมาก่อน...

หมีก็คงจะได้อ่าน กูเสียใจว่ะ โคดเสียความรู้สึกเลยจริงๆ

รู้งี้ไม่ตามให้เสียความรู้สึกก็คงจะดี ดูเอเอฟแล้วรู้สึกดีขึ้นนะ

บอกตามตรง แต่นั่นเพราะว่าพวกมันสร้างภาพไง

คิดถูกหรือคิดผิดวะที่ตามเนี่ย ตามแล้วเสียความรู้สึกแบบนี้

กูไม่อยากตามหรอก...เอาเหอะ ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายที่กูจะตามแล้ว

คราวหน้าถ้าไม่ใช่คอนก็คงไม่ตามอีกต่อไป แต่ก็ฝัน.....

มันคงไม่คิดทำคอนใหญ่แล้วล่ะมั้ง เหอๆ....

จบ

ขี้เกียจเขียนละ เป็นเอนทรี่ที่ยาวมาก 24ชั่วโมงกับการตาม