อีกเหมือนเดิมที่ไม่ยอมไปอัพบลอคของตัวเอง ไม่ได้ๆๆ

ที่นั่นลงเรื่องมีตไว้ แล้วอีกที่หนึ่งก็ลงแต่เรื่องทงบังกับซูจู

ก็ขอบ่นไว้ที่นี่แล้วกัน (อัพได้ทุกอันนะแก)

เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่ากำลัง "เซ็ง" ไม่มีอะไรหรอกก็แค่

อารมณ์ของเด็กเอาแต่ใจคนหนึ่งแค่นั้นเอง

หวังว่าคงไม่มีใครมาอ่าน เพราะไม่อยากให้รู้สักเท่าไหร่

เดี๋ยวจะมาหาว่าอินี่เรียกร้องความสนใจอีก ก็นะ....

ขี้เกียจพูด น่าเบื่อ น่ารำคาญ.......ชิ

.

.

การใช้อะไรร่วมกับคนอื่นมันค่อนข้างวุ่นวายเนอะว่าป่ะ?

ชักเซ็งๆแล้วเหมือนกัน ทั้งเราและเขาก็ต้องการเอาแบบ

ที่ตัวเองชอบ แล้วไหนจะอะไรบางอย่างที่ไม่เหมือนกัน

แค่นี้มันก็ต่างกันอย่างเห็นได้ชัดแล้วใช่มั้ยล่ะ?

เบื่อ บอกตามตรงว่าไม่ค่อยชอบหรอก ทำไงได้วะ????

ก็รอต่อไปแล้วกัน ^^ (รออะไร? ไม่รู้)

 

บางสิ่งบางอย่างไม่พูดออกไปมันจะดีมั้ยอ่า? เก็บเอาไว้?

ไม่พูดมันออกไปมันจะเป็นผลดีหรือผลเสียล่ะ?

ไม่สนใจเราเราจำเป็นต้องสนใจเขาทำไม? จริงป่ะ?

แต่เรื่องบางเรื่องเงียบไปเราก็อึดอัดเสียเอง เหอะๆ

เพราะมันไม่ใช่นิสัยของเราที่จะเป็นเงียบและเฉยกับอะไรง่ายๆ

เพราะฉะนั้น...เวลาเท่านั้นที่จะสามารถเยียวยาอะไรได้

และบรรเทาให้ปล่อยวางได้กับเรื่องบางเรื่อง

ตอนนี้ก็พอจะโล่งใจไปบ้าง ก็นะมันทำไม่ค่อยได้ง่ายๆหรอก

เป็นคนคิดมาก ไม่ใช่คนที่ไม่สนใจอะไรเลยนี่นา

แต่ก็จะพยายาม เฮ้อ....เบื่อที่ต้องเป็นแบบนี้จังเลยแหะ

อยากพูดอะไรออกมาอีกมากมายแต่พูดออกมาไม่ได้

ทำได้เพียงแต่เงียบ ไม่ชอบก็ปล่อยมันไป ไม่พูดเงียบ

ที่ทำไปก็ไม่ใช่เพราะไม่อยากอะไรหรอกนะ เพียบเพราะแค่นี้

ก็เพียงพอแล้วสำหรับเรื่องวุ่นวายปวดหัว ไม่อยากหามันมาเพิ่ม

แต่เขาก็ไม่เคยที่จะเห็นใจเราเลยนี่นา ทำไมกันล่ะ?

อย่ามองข้ามกันไปหน่อยได้มั้ย? ช่วยสนใจความรู้สึกของคน

รอบข้างบ้างจะดีกว่านะ อย่าเอาตัวเองเป็นที่ตั้งตัดสินเลย

ระวังไม่มีคนคบแล้วจะรู้สึกเมื่อนั้นแหละ

 

เราเองก็ใช่ว่าจะมีเพื่อนเยอะ แต่ก็มีคนที่พึ่งได้เยอะแยะ

ไม่จำเป็นต้องสนิทอะไรกันมากมาย แค่พึ่งได้ เราเป็นที่พึ่ง

ให้กับเขามันก็เพียงพอแล้ว ก็คงเข็ดแล้วแหละ ถ้าหากว่าวันใด

วันหนึ่งเขาระเบิดขึ้นมาอีก นอกจากจะเสียความรู้สึก

ที่เคยเจอมาแล้ว เราจะต้องเสียคนที่เราไว้ใจไปอีก ถึงแม้ว่า

เขาอาจจะไม่สะทกสะท้านอะไรกับการเปลี่ยนแปลงนี้ก็ตาม

นั่นสินะ...ทำไมเราต้องคิดถึงแต่คนอื่นด้วยก็ไม่รู้

คิดแต่ตัวเองไปตลอดมันก็ทำไม่ได้ เป็นเพราะว่าคิดมาก

แต่ทำไมคนอื่นเค้าไม่คิดถึงเราเลยก็ไม่รู้สินะ อืม............

มองโลกในแง่ร้ายงั้นเหรอ? ไม่เสมอไปหรอก แค่การกระทำน่ะ

มันก็บ่งชัดอยู่แล้ว เราพูดไปเท่าไหร่ก็ไม่มีใครเชื่อหรอก

ไม่มีใครคิดเชื่อคำพูดหรอก ทำไมช่างเป็นคนที่ทำอะไรออกมา

ได้ตรงข้ามกับคำพูดแบบนี้ก็ไม่รู้สินะ ?

 

ถ้าถามว่าเอนทรี่จะสื่อถึงอะไร? ก็ไม่รู้สิ อยากพูดเท่าที่มีข้อความ

ในหัวนี้ออกมาให้หมด และความรู้สึกบ้าๆบอๆลงไป

รอให้น้องที่ไว้ใจคนเดียวและคนสุดท้ายเข้ามาอัพมัน

แต่ดูเหมือนว่าไอ้เราจะยังได้อัพมันต่อไป เพราะมันยังไม่ว่าง

เวลา มันไม่ได้ทำให้คนเราเข้าใจกันหรอกเหรอ???

พูดไปก็เท่านั้นแหละ ไอ้เราเองก็คอยจะงอนชาวบ้านเค้าเรื่อย

แต่ก็ไม่เคยคิดอะไรจริงจังหรอก เขาพูดด้วยก็หายแล้ว

แต่ทำไมเราพูดไปเท่าไหร่เขาไม่เคยที่จะหายเลยนะ?

อันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน

 

ก็แค่น่าเบื่อ ทุกอย่างน่าเบื่อและไม่น่าดูดีเลยยังไงไม่รู้

สะอิดสะเอียนอย่างบอกไม่ถูก ถ้าหากว่าย้อนเวลากลับไปได้

ก็คงไปแก้ไขในสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดขึ้น หรือในเรื่องที่

ไม่อยากให้มันเป็นไป แต่คนเราทำอย่างนั้นไม่ได้นอกเสียจาก

ทำต่อไปให้มันดีที่สุด เพื่อความฝันและความตั้งใจ

 

พูดถึงความฝัน ตอนนี้ก็พยายามแต่มันก็อาจจะหยุดชะงัก

บอกตามตรงตอนนี้ไม่เห็นภาพอนาคตของตัวเองเลยสักนิด

มืดมนจัง...อ่า ไม่ได้เครียดหรอกนะ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไม?

ถึงได้ง่วงตลอดเวลาแบบนี้หว่า พยายามเท่าไหร่ก็ไม่ได้ผล

แล้วพยายามไปทำไม? อยุ่เฉยๆผลก็ออกมาเหมือนกันสินะ

เบื่ออีกแล้ว ทำไมความน่ารำคาญนี้จะออกไปจากหัวสักที

ถามว่าอยากทำอะไรชีวิต ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น

รู้สึกว่าเหนื่อยมามากพอแล้วกับชีวิต ใครเจอแบบนี้ก็อาจจะเหนื่อย

เหนื่อยใจเป็นที่สุด เจอแต่ละอย่างเรื่องทุกอย่างมันน่าเบื่อ

เป็นเรื่องที่ไร้สาระเอามากๆ แต่ก็ยังไม่วายคิดมากกับมันอีก

ทำไมน่ะเหรอ? ก็เป็นเพราะปล่อยวางไม่ได้ไง

แล้วใครที่กลุ้ม? ก็ตัวเอง เดี๋ยวนี้ก็ค่อยยังชั่วขึ้นมาหน่อย

เรื่องทุกอย่างกำลังคลี่คลาย เรื่องกำลังดีขึ้นเรื่อยๆ การไประยอง

ทำให้จิตใจผ่อนคลายได้เหมือนกัน แต่พอกลับมากรุงเทพ

ดูเหมือนจะวุ่นวายอีกรอบใช้ได้เลยเหมือนกันนะเนี่ย ^^

เป็นเพราะสภาพแวดล้อมหรือเปล่า? ก็อาจจะใช้แหละนะ

อยากกลับไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขจัง แต่คงทำไม่ได้สินะ

เดินหน้าแล้วห้ามถอยหลังกลับเด็ดขาด แต่หยุดที่เดิมได้

 

บ่นอะไรไม่รู้อีกละ ที่จริงอยากพูดมากกว่านี้แต่ไม่ไหวนึกไม่ออก

โดนการกระทำอัพโหลดขัดจังหวะอย่างแรง

อารมณ์บิ้วหายหมดเลย ไว้ว่างๆแล้วจะมาว่าอีกทีก็แล้วกัน

(แต่ดูเหมือนจะว่างไปเสียทุกวันเลยนะเนี่ย เหอะๆ)

 

พรุ่งนี้ไปเอาของที่พี่ยุ้ยละ พี่สาวผู้ร่วมกบฏอย่างแท้จริง

แต่ก็คงมีแต่ทงบัง ช่วงนี้หลงทงบังไปหมดแล้ว

ขอบคุณพวกแม่งห้าตัวนี่แหละที่ทำให้เลิกว้าวุ่นได้นิดหน่อย

ถ้าถามว่าหลงได้ไง? อันนี้ต้องถามไอ้หมีควายยุนมัน

มันเป็นคนทำเรื่องทั้งหมด รู้นะยุนว่าวันนั้นแกก็เป็นเหมือนฉัน

อัลบั้ม T ที่ญี่ปุ่นออกมาแล้ว และได้ที่2อาริกอนเสียด้วย

นี่ไม่นับซิงเกิ้ลเส้นม่วงที่ได้อันดับหนึ่งนะ เก่งมากๆเลย

อัลบั้มนี้มีทั้งหมด19เพลง 2แผ่น โหลดโหดได้อีก แต่เพลง

เพราะมาก มีซิงเกิ้ล4ซิงเกิ้ล คือ Lovin You, SHINE

Summer Dream, Forever Love และ เส้นม่วง (Purple Line)

เพราะทุกเพลงเลยจริงๆ โดยเฉพาะเพลง SHINE ชอบเพลงนี้

และก็ CW ของซิงเกิ้ลนี้ด้วย Ride On ฟังแล้วแทบอยากจะ

ไป Ride On กับอิหมีควายจริงๆเลย ^^

 

เดี๋ยวเอาเพลง SHINE มาให้ฟังแล้วกัน ลองฟังดูนะ เพราะมาก

แต่ที่ลงมันเน่าไปหน่อย หามาได้เท่านี้แล้วจริงๆ-*-

เพราะมันไม่มี จะอัพก็นะ เหอะๆ มันใหญ่มากๆ เหนื่อย

ฟังไปแล้วกัน

 

ไปละ